Każdy projekt klientów Pogotowia Statystycznego pisany jest od nowa, od „gołej kartki papieru”. Nie ma tym samym możliwości, aby jakikolwiek system antyplagiatowy na planecie Ziemia wykazał powielenie się tekstu w większym stopniu niż 7% (wyjątki to np. „albo”, „lub”, „istotny związek” – te zwroty pojawiają się prawie w każdej pracy i trudno napisać tekst bez ich wykorzystania). 

Nikt z Was nie powinien martwić się możliwością popełnienia plagiatu ponieważ przygotowywane przez nas raporty są unikalne, przygotowywane na indywidualne zamówienie i dotyczące nadesłanych przez Was, również unikalnych danych. Korzystanie z naszych usług jest legalne. Oferujemy Wam pełne wsparcie w analizie danych i nie piszemy całych prac magisterskich. Nasze usługi polecają Wasi promotorzy oraz oni sami korzyystają z naszej pomocy np. przy publikacji artykułu naukowego. Wsparcie w analizie statystycznej jest normalną, dopuszczalną formą uzyskania pomocy z zewnętrznej firmy lub osoby trzeciej. 

Niniejsza podstrona zawiera treść projektów, za które klienci nie zapłacili. W takiej sytuacji na pewno system plagiatowy ujawni 100% powielonego tekstu. O to nam właśnie chodzi. 

Każda osoba, która zgodnie z umową dokonuje płatności nie ma się o co martwić. 

Wasze dane i treść raportu należy tylko i wyłącznie do Was i prócz nas nie zobaczy jej nikt inny. Wy jesteście właścicielami całości i jeśli dokonacie płatności Wasze prace nigdy nie znajdą się na niniejszej podstronie. 

—————————————————————-

Sylwia Mał.

W kolejnym kroku sprawdzono, czy stan cywilny badanych wpływa na nasilenie działań negatywnych w ich miejscu pracy. Osoby nie będące w formalnym związku częściej odczuwały, że są obiektem nieprzyjemnych zachowań [M = 1,66; SD = 0,75] niż respondenci pozostający w związku małżeńskim [M = 1,29; SD = 0,35]. Wykonany test
U Manna ? Whitneya wykazał, że różnica między tymi grupami jest istotna jedynie na poziomie tendencji statystycznej [U = 225,50; p = 0,055].

Następnie sprawdzono, czy stan cywilny ma wpływ na poszczególne wymiary osobowości osób badanych. W tym celu wykonano szereg testów t Studenta. Okazuje się, że dla żadnej z pięciu cech nie występują istotne statystycznie różnice w średnich pomiędzy grupą osób będących po ślubie oraz tych nie pozostających w związku formalnym. Wszystkie wyliczone wielkości zamieszczono w tabeli 2 oraz na wykresie 1.

Analogicznie wykonano serię testów t Studenta w celu przetestowania, czy stan cywilny różnicuje częstotliwość doświadczania konfliktów, występowania ograniczeń organizacyjnych oraz obciążenie pracą respondentów. Wyniki zaprezentowane w tabeli 3 wskazują na dwie istotne statystycznie różnice między badanymi grupami. Panny oraz kawalerowie deklarują, że częściej znajdują się w sytuacjach konfliktowych, a także częściej odczuwają ograniczenia występujące w miejscu pracy. Ponadto, z wartości współczynników
d Cohena odczytać można, że siła obu zaobserwowanych efektów jest umiarkowana. Różnice w średnich poziomach dotyczących omawianych zmiennych można zaobserwować na wykresie 2.

Pierwszy blok stanowią korelacje działań negatywnych z cechami osobowości, konfliktem interpersonalnym, ograniczeniami organizacyjnymi oraz skalą obciążenia pracą z wykorzystaniem współczynnika rho Spearmana. Ich wyniki wykazały trzy istotne statystycznie związki. Działania negatywne współwystępują istotnie statystycznie z ugodowością oraz skalami konfliktu interpersonalnego i ograniczeń organizacyjnych. Pierwsza zależność jest umiarkowana, ujemna, pozostałe natomiast dodatnie i silne. Oznacza to, że im bardziej badani odczuwają skutki działań negatywnych w miejscu pracy, tym mniej są ugodowi, częściej wdają się w konflikty i bardziej odczuwają ograniczenia ze strony organizacji. Dodatkowo skala obciążenia pracą oraz sumienność korelują istotnie na poziomie tendencji statystycznej z działaniami negatywnymi. Oba te związki są słabe, przy czym pierwszy z nich jest dodatni, drugi ujemny. Świadczy to o tym, że działania negatywne powodują mniejszą sumienność pracowników, a praca staje się dla nich większym obciążeniem. Wyniki przeprowadzonych analiz przedstawia tabela 7.

Ostatnim krokiem przeprowadzonych analiz jest przeprowadzona korelacja ze współczynnikiem r Pearsona między wymiarami osobowości a skalami: konfliktu interpersonalnego, ograniczeń interpersonalnych i obciążenia pracą. Tylko związek między ugodowością o ograniczeniami występującymi w miejscu pracy jest istotny statystycznie, a jego charakter jest ujemny o umiarkowanej sile. Wynika z tego, że zdolność oraz chęć polubownego rozwiązywania nieporozumień maleje wraz ze zwiększeniem odczuwanych przeszkód w wykonywaniu pracy. Z tabeli 8 odczytać można również występowanie dwóch związków istotnych na poziomie tendencji statystycznej. Mianowicie, ekstrawersja koreluje słabo, dodatnio ze skalą obciążenia pracą, ugodowość natomiast ujemnie, ale również słabo ze skalą konfliktu interpersonalnego. Mówi to o tym, że wraz ze wzrostem ugodowości badanych maleje ich skłonność do wdawania się w konflikty interpersonalne w miejscu pracy, a większa towarzyskość i aktywność wiąże się z silniejszym odczuwaniem przepracowania.

 

Katarzyna W. – prokuratura rejonowa

 

3.1. Związek pomiędzy wykształceniem i miejscem zamieszkania rodziców a podjęciem decyzji o odstąpieniu od szczepień ochronnych

W celu zbadania czy pomiędzy wykształceniem i miejscem zamieszkania rodziców a podjęciem decyzji o odstąpieniu od szczepień ochronnych zachodzą istotne statystycznie związki przeprowadzono testy chi kwadrat niezależności. W ich wyniku okazało się jednak, że zarówno wykształcenie – ?2(2) = 0,97; p = 0,616; VC = 0,139, jak i miejsce zamieszkania – ?2(1) = 0,81; p = 0,368; phi = 0,127 nie są istotnie statystycznie powiązane z podjęciem decyzji o odstąpieniu od szczepień. Rozkłady procentowe są zbyt do siebie zbliżone bez względu na poziom wykształcenia czy wielkość miejsca zamieszkania. Graficzne przedstawienie wyników zawierają rysunki 1 i 2.

 

 

3.2. Związek pomiędzy źródłem czerpania wiedzy na temat szczepień przez rodziców a podjęciem decyzji o odstąpieniu od szczepień ochronnych

W następnym kroku, również przy użyciu analizy testem chi kwadrat niezależności postanowiono zbadać czy pomiędzy źródłem czerpania wiedzy na temat szczepień przez rodziców a podjęciem decyzji o odstąpieniu od szczepień ochronnych zachodzi istotna statystycznie zależność. Tym razem uzyskano wynik istotny statystycznie – ?2(4) = 10,70; p < 0,05; VC = 0,463 co oznacza, że pomiędzy poddanymi analizie zmiennymi zachodzi związek. Rozkłady procentowe wskazują, że głównym źródłem wiedzy badanych, którzy nie w pełni szczepią swoje dzieci zgodnie z kalendarzem są fora internetowe, z kolei wśród badanych szczepiących dzieci zgodnie z kalendarzem są to w równym stopniu personel medyczny oraz fora internetowe. Według miary siły związku jest to zależność o dość dużej sile. Pozostałe źródła stanowią niższy odsetek źródeł wiedzy. Graficzne przedstawienie wyników zawiera rysunek 3.

 

 

 

3.3. Związek pomiędzy wiedzą na temat chorób zakaźnych a podjęciem decyzji o odstąpieniu od szczepień ochronnych

W kolejnym kroku, test chi kwadrat niezależności został przeprowadzony w celu zbadania czy zachodzi istotne statystycznie powiązanie między wiedzą na temat chorób zakaźnych a podjęciem decyzji o odstąpieniu od szczepień ochronnych. W pierwszej kolejności analizie poddano wiedzę na temat krztuśca. Wynik wykonanej analizy okazał się być jednak nieistotny statystycznie – ?2(4) = 2,60; p = 0,627; VC = 0,228 co oznacza, że wiedza na temat tej choroby nie współwystępuje ze szczepieniem dzieci zgodnie z kalendarzem szczepień. Graficzne przedstawienie wyników zawiera rysunek 4.

 

 

            Istotny na poziomie tendencji statystycznej okazał się być związek pomiędzy wiedzą na temat błonicy a podjęciem decyzji o odstąpieniu od szczepień ochronnych – ?2(4) = 8,51; p = 0,074; VC = 0,413. Jak wskazują rozkłady procentowe badani szczepiący dzieci zgodnie z kalendarzem w większości oceniają swoją wiedzę na temat błonicy jako wystarczającą, zaś ci którzy robią to nie w pełni jako wystarczającą lub niską. Miara siły związku wskazuje, że jest to silny związek. Graficzne przedstawienie wyników zawiera rysunek 5.

W kolejnym kroku postanowiono sprawdzić istotność związku pomiędzy wiedzą na temat tężca a podjęciem decyzji o odstąpieniu od szczepień ochronnych. Wynik przeprowadzonego testu chi kwadrat okazał się być nieistotny statystycznie – ?2(4) = 3,57; p = 0,467; VC = 0,267, a więc pomiędzy poddanymi analizie zmiennymi nie występuje zależność. Graficzne przedstawienie wyników zawiera rysunek 6.

 

Nieistotny statystycznie okazał się być również związek pomiędzy wiedzą na temat odry a podjęciem decyzji o odstąpieniu od szczepień ochronnych – ?2(4) = 1,22; p = 0,875; VC = 0,156. Uzyskane rozkłady procentowe okazy się być zbyt do siebie zbliżone. Badani bez względu na szczepienie dzieci zgodnie z kalendarzem w podobnym stopniu oceniają swój poziom wiedzy na temat odry. Graficzne przedstawienie wyników zawiera rysunek 7.

 

 

 

 

 

 

 

Rysunek 7. Przedstawienie rozkładu procentowego związku pomiędzy wiedzą na temat odry a podjęciem decyzji o odstąpieniu od szczepień ochronnych.

 

 

 

Jako ostatnią z tej części analiz wykonano analizę testem chi kwadrat niezależności w celu sprawdzenia istotności związku pomiędzy wiedzą na temat świnki a podjęciem decyzji o odstąpieniu od szczepień ochronnych. Jednakże i tym razem uzyskano wynik nieistotny statystycznie – ?2(4) = 3,84; p = 0,428; VC = 0,277, a zatem ocena wiedzy o śwince nie współwystępuje z podjęciem decyzji o odstąpieniu od szczepień ochronnych. Graficzne przedstawienie wyników zawiera rysunek 8.

 

 

 

 

 

 

T

Rysunek 8. Przedstawienie rozkładu procentowego związku pomiędzy wiedzą na temat świnki a podjęciem decyzji o odstąpieniu od szczepień ochronnych.

 

 

 

 

 

 

3.4. Związek pomiędzy opinią o bezpieczeństwie szczepień ochronnych a podjęciem decyzji o wykonaniu szczepie zalecanych bądź wyborze szczepionek skojarzonych

W celu zweryfikowania ostatniej z postawionych hipotez także przeprowadzono szereg testów chi kwadrat niezależności. Jako pierwszy analizie poddano związek pomiędzy opinią o bezpieczeństwie szczepień ochronnych a rodzajem wybranych szczepionek skojarzonych. Niemniej jednak wynik przeprowadzonej analizy okazał się być nieistotny statystycznie – ?2(2) = 2,25; p = 0,325; VC = 0,353. Z rozkładów procentowych można jednak odczytać, że większość badanych uważających szczepionki za bezpieczne wybiera szczepionki 5-walentne, podobnie badani, którzy uważają, że szczepionki raczej nie są bezpieczne, zaś ci, którzy sądzą, że szczepionki raczej są bezpieczne w większości wybierają szczepionki 6-walentne. Graficzne przedstawienie wyników zawiera rysunek 9.

 

 

Rysunek 9. Przedstawienie rozkładu procentowego związku pomiędzy opinią o bezpieczeństwie szczepień ochronnych a rodzajem wybranych szczepionek skojarzonych.

 

 

 

 

Za pomocą testu chi kwadrat niezależności zbadano także powiązanie pomiędzy opinią o bezpieczeństwie szczepień ochronnych a decyzją o wyborze dodatkowych szczepień z listy zalecanych. Niestety istotny statystycznie wynik tego testu – ?2(2) = 1,04; p = 0,594; VC = 0,144 oznacza, że opinia na temat bezpieczeństwa szczepionek nie różnicuje badanych w zakresie podjęcia decyzji o wykonaniu dodatkowych szczepień. Graficzne przedstawienie wyników zawiera rysunek 10.

 

W ostatnim kroku przeprowadzanych analiz, za pomocą testu chi kwadrat niezależności zbadano czy pomiędzy opinią o bezpieczeństwie szczepień ochronnych a decyzją o wyborze konkretnych szczepień zachodzi istotna statystycznie zależność. W wyniku przeprowadzonej analizy okazuje się, że nikt z badanych nie wybrał szczepienia przeciwko grypie sezonowej oraz przeciwko kleszczowemu zapaleniu mózgu. Z kolei związki z wyborem szczepionek przeciwko pneumokokom – ?2(2) = 0,54; p = 0,764; VC = 0,104, meningokokom -?2(2) = 0,84; p = 0,659; VC = 0,129, ospie wietrznej – ?2(2) = 2,21; p = 0,331; VC = 0,210, a także rotawirusom – ?2(2) = 3,05; p = 0,218; VC = 0,247 okazały się być nieistotne statystycznie. Badani w podobnym stopniu wybierają powyższe szczepionki bez względu na ich opinię na temat bezpieczeństwa szczepionek. Graficzne przedstawienie wyników zawiera rysunek 11.

 

 

 

————– DAGMARA B. – PLAGIAT ——————————

  1. Analiza wyników.

 

Z kolei w grupie Niemców, zmiennymi których rozkład jest niezgodny z rozkładem normalnym okazały się być lata spędzone za granicą, stres zewnętrzny, stres intrapsychiczny, behawioralne radzenie sobie, a także skala walidacji. Niemniej jednak i tym razem mierzona asymetria nie została potwierdzona poprzez wysokość skośności,  a także dodatkowe obliczenia testem Kołmogorowa-Smirnowa.  Przegląd danych zawiera tabela 2.

 

 

6.2. Związek pomiędzy skłonnością do myślenia destruktywnego a poziomem stresu

W celu zweryfikowania  czy pomiędzy  skłonnością do myślenia destruktywnego a poziomem stresu w podziale na badanych mieszkających w kraju i za granicą zachodzą istotne statystycznie związki przeprowadzona została analiza korelacji ze współczynnikiem r Pearsona. Jako pierwsza poddana analizie została grupa Polaków mieszkających w Polsce. Jak wskazują wartości zamieszczone w tabeli 3 wynik ogólny odczuwanego stresu koreluje istotnie statystycznie z globalnym myśleniem konstruktywnym, emocjonalnym radzeniem sobie, myśleniem kategorycznym oraz istotnie na poziomie tendencji statystycznej z behawioralnym radzeniem sobie. Dwa pierwsze związki charakteryzują się umiarkowaną siłą i ujemnym znakiem, korelacja z myśleniem kategorycznym jest umiarkowana i dodatnia, zaś z behawioralnym radzeniem sobie słaba i ujemna. Oznaczają one, że wśród badanych mieszkających w kraju poziom odczuwanego stresu ogółem wzrasta wraz ze spadkiem globalnego myślenia konstruktywnego, emocjonalnego i behawioralnego radzenia sobie, a także wraz ze wzrostem myślenia kategorycznego. Napięcie emocjonalne powiązane jest z tymi samymi skalami co ogólny wynik odczuwanego stresu, a także wnioski płynące z tych związków są analogiczne. Poza nimi obserwuje się jedynie korelacje istotną na poziomie tendencji statystycznej z myśleniem ezoterycznym. Dodatni charakter oraz niska siła tego związku oznaczają, że napięcie emocjonalne w tej grupie wzrasta wraz ze wzrostem myślenia ezoterycznego. Skala stresu zewnętrznego koreluje zaś istotnie na poziomie tendencji statystycznej, słabo i ujemnie wyłącznie z globalnym myśleniem konstruktywnym oraz emocjonalnym radzeniem sobie. Kierunek tych zależności świadczy o tym, że poziom stresu zewnętrznego wzrasta tym bardziej, im niższe są wyniki na wyżej wymienionych skalach. W zakresie stresu intrapsychicznego obserwuje się związek istotny statystycznie wyłącznie z myśleniem kategorycznym. Związek ten charakteryzuje się umiarkowanie dużą siłą i dodatnim kierunkiem, a co za tym idzie poziom stresu intrapsychicznego wśród Polaków zamieszkujących w Polsce jest wyższy wraz ze wzrostem myślenia kategorycznego. Zaś skala kłamstwa powiązana jest istotnie na poziomie tendencji statystycznej z myśleniem ezoterycznym. Dodatni charakter oraz niska siła tej relacji oznaczają, że wyniki na skali kłamstwa były tym wyższe, im wyższy był jednocześnie wynik na skali myślenia ezoterycznego.

 

 

W przypadku zaś grupy mieszkających za granicą poziom odczuwanego stresu ogółem koreluje istotnie statystycznie z globalnym myśleniem konstruktywnym oraz z emocjonalnym radzeniem sobie. Ponadto istotnie na poziomie tendencji statystycznej z myśleniem kategorycznym. Dwa pierwsze związki są ujemne i silne, zaś z myśleniem kategorycznym jest słaby i dodatni. Oznaczają one, że ogólny poziom odczuwanego stresu wśród emigrantów wzrasta tym bardziej, im niższe jest globalne myślenie konstruktywne, emocjonalne radzenie sobie, a także wyższe myślenie kategoryczne. Wymiar napięcia emocjonalnego z kolei powiązany jest zaś istotnie statystycznie również z globalnym myśleniem konstruktywnym i emocjonalnym radzeniem sobie, ale także istotnie na poziomie tendencji statystycznej z behawioralnym radzeniem sobie. Wszystkie te związki mają ujemny charakter, przy czym dwa pierwsze są silne a ostatni ma niską siłę co oznacza, że wraz ze wzrostem globalnego myślenia konstruktywnego oraz emocjonalnego i behawioralnego radzenia sobie maleje poziom napięcia emocjonalnego wśród badanych emigrantów. Obserwuje się również istotne statystycznie zależności pomiędzy stresem zewnętrznym a globalnym myśleniem konstruktywnym oraz emocjonalnym radzeniem sobie. Oba związki cechują się ujemnym znakiem, jednakże związek z globalnym myśleniem jest silny a z emocjonalnym radzeniem sobie umiarkowany. Oznaczają one, że poziom stresu zewnętrznego w tej grupie wrasta wraz ze spadkiem wyników na dwóch wymienionych skalach. Z kolei stres intrapsychiczny, oprócz korelacji z globalnym myśleniem konstruktywnym i emocjonalnym radzeniem sobie, koreluje również istotnie statystycznie ze skalą walidacji. Związki te różni jednak siła, ponieważ związek ze skalą walidacji jest dodatni i umiarkowanie silny, zaś dwa pozostałe są ujemne i umiarkowanie silne. Co za tym idzie, im wyższe wyniki na skali walidacji oraz niższe na wymiarach globalnego myślenia i emocjonalnego radzenia sobie uzyskali badani, tym wyższy jest ich poziom stresu intrapsychicznego. Natomiast skala kłamstwa koreluje istotnie statystycznie z emocjonalnym i behawioralnym radzeniem sobie oraz istotnie na poziomie tendencji statystycznej z naiwnym optymizmem i skalą walidacji. Korelacje z emocjonalnym radzeniem sobie oraz skalą walidacji są ujemne i umiarkowanie silne, z behawioralnym radzeniem sobie umiarkowanie silny i dodatni, a z naiwnym optymizmem słaby i dodatni. Oznaczają one, że wynik na skali kłamstwa wzrasta wraz ze wzrostem behawioralnego radzenia sobie oraz naiwnego optymizmu oraz spadkiem emocjonalnego radzenia sobie i skalą walidacji. Brak jest innych istotnych statystycznie związków, a co za tym idzie pozostałe zmienne nie współistnieją ze sobą w badanych grupach.

 

 

 

6.3.Związek emigracji ze skłonnością do myślenia destruktywnego i poziomem stresu

W kolejnym kroku postanowiono sprawdzić czy pomiędzy Polakami mieszkającymi w Polsce a mieszkającymi w Niemczech istnieją istotne statystycznie różnice w zakresie skłonności do myślenia destruktywnego oraz poziomu stresu. W tym celu przeprowadzono test t Studenta dla prób niezależnych . W pierwszej kolejności analizie poddano skłonność do myślenia destruktywnego. W wyniku przeprowadzonej analizy okazało się, że porównywane grupy różnią się pomiędzy sobą istotnie na poziomie tendencji statystycznej wyłącznie w zakresie naiwnego optymizmu. Polacy mieszkający w Polsce charakteryzują się wyższym poziomem naiwnego optymizmu niż mieszkający w Niemczech. Z kolei miara siły efektu różnic d Cohena wskazuje, że są to dość słabe różnice. Natomiast pod względem pozostałych zmiennych mierzących skłonność do myślenia negatywnego badani nie różnili się pomiędzy sobą. Graficzne przedstawienie wyników zawiera rysunek 1.

 

Następnie grupę zamieszkujących w Polsce i emigrantów porównano pod względem poziomu odczuwanego stresu. W tym celu również przeprowadzony został test t Studenta dla prób niezależnych. Jak wskazują wartości zamieszczone w tabeli 6 porównywane grupy różnią się pomiędzy sobą istotnie statystycznie w zakresie napięcia emocjonalnego oraz skali kłamstwa. W obu tych przypadkach emigranci uzyskali wyższe wyniki, a co za tym idzie mają oni wyższy poziom napięcia emocjonalnego, a także wyższe są ich wyniki na skali kłamstwa w porównaniu z badanymi mieszkającymi w kraju. Według miary siły efektu różnic są to umiarkowanie silne różnice. Natomiast brak jest innych istotnych statystycznie różnic pomiędzy grupami w zakresie odczuwanego stresu. Graficzne przedstawienie wyników zawiera rysunek 2.

 

 

 

 

 

6.4. Związek pomiędzy latami spędzonymi za granicą a skłonnością do myślenia destruktywnego

W następnym kroku podjęto decyzję by sprawdzić czy pomiędzy latami spędzonymi za granicą a skłonnością do myślenia destruktywnego wśród badanych emigrantów zachodzi istotna statystycznie zależność przeprowadzona została analiza korelacji ze współczynnikiem r Pearsona. Niemniej jednak wynik tej analizy okazał się być nieistotny statystycznie, a więc czas zagranicą nie jest powiązany ze skłonnością do myślenia destruktywnego wśród badanych emigrantów.

 

 

W ramach przedstawienia porównania współczynników regresji określających związek pomiędzy skłonnością do myślenia destruktywnego a poziomem stresu w grupie Polaków mieszkających w kraju i za granicą posłużono się kalkulatorem internetowym autorstwa Daniela Soper. W celu uzyskania koniecznych współczynników niestandaryzowanych B oraz błędu standardowego przeprowadzono wstępnie szereg modeli regresji jednozmiennych metodą wprowadzania. Jako zmienne zależne wprowadzano do modelu kolejne wymiary mierzące poziom stresu, zaś jako predyktory skale mierzące skłonność do myślenia destruktywnego z wyłączeniem wskaźnika globalnego. W wyniku przeprowadzonych porównań uzyskano wynik istotny na poziomie tendencji statystycznej wyłącznie pomiędzy skalą kłamstwa a behawioralnym radzeniem sobie. W grupie Polaków mieszkających w kraju współczynniki regresji okazały się być nieistotne statystycznie ? B = -0,012; SE = 0,113; p = 0,918, zaś w grupie Polaków mieszkających za granicą istotne – B = 0,345; SE = 0,145; p < 0,05, co oznacza, że w grupie tej wraz ze wzrostem wyników na skali behawioralnego radzenia sobie jednostkę obserwuje się jednoczesny wzrost wyników na skali kłamstwa o 0,345 jednostki. Z uwagi na nieistotny statystycznie wynik w grupie Polaków mieszkających w Polsce w ich zakresie takich wniosków nie można wyciągnąć. Brak jest również innych istotnych statystycznie różnic pomiędzy siłą związków skłonnością do myślenia destruktywnego a poziomem stresu w grupie Polaków mieszkających w kraju i za granicą. Przegląd danych przedstawia tabela (nr).


PATRYK S.

Celem odpowiedzi na pytanie badawcze, czy istnieje związek pomiędzy budową somatyczną a sprawnością motoryczną badanych osób wykonano szereg analiz korelacji z wykorzystaniem współczynnika r Pearsona, porównując BMI badanych osób z wybranymi wskaźnikami sprawności motorycznej (wynik rzutu piłką lekarską, wynik skoku w dal z miejsca, liczbę wykonanych skłonów w przód oraz gibkość).

Nie uzyskano istotnych statystycznie wyników ? oznacza to, że budowa ciała badanych osób nie ma związku z osiąganymi przez nie wynikami wybranych testów sprawnościowych. Wyniki zestawiono w tabeli 2.

Celem odpowiedzi na pytanie badawcze, czy trening akrobatyki sportowej ma związek ze sprawnością motoryczną porównano obie badane grupy (akrobatów ze Złotoryi oraz uczniów Gimnazjum nr 40 we Wrocławiu) pod względem wybranych wskaźników sprawności motorycznej (wynik rzutu piłką lekarską, wynik skoku w dal z miejsca, liczbę wykonanych skłonów w przód oraz gibkość). Okazało się, że akrobaci uzyskali istotnie wyższe wyniki w każdym z przeprowadzonych testów sprawnościowych. Siła wszystkich zaobserwowanych efektów była bardzo duża (patrz współczynnik d Cohena), przy czym najwyższa dotyczyła gibkości. Wyniki przedstawiono w tabeli 3 oraz na rysunkach 1-4.

———- IZABELA KOW. —————-

Analogicznie, do powyższej analizy, zostały sprawdzone różnice pomiędzy kobietami a mężczyznami w ich odczuwanej satysfakcji z pracy oraz w poziomie równowagi praca-dom. Ponownie wykorzystano testy t Studenta dla prób niezależnych, których wyniki jeszcze raz ukazały brak istotnych statystycznie różnic w analizowanych zmiennych zależnych. Szczegółowe wyniki przeprowadzonych testów zaprezentowano w tabeli 3. Średnie wyniki zostały zwizualizowane na wykresie 3 oraz wykresie 4.

W ostatnim etapie zdecydowano się na sprawdzenie zależności pomiędzy stażem w pracy oraz stażem pracy w trybie zmianowym (obie zmienne były mierzone w latach) a satysfakcją z pracy oraz równowagą praca-dom. Dla sprawdzenia takich zależności została wykonana seria analiz korelacji z wykorzystaniem współczynnika r Pearsona. Wyniki przeprowadzonych analiz pokazują brak istotnych statystycznie związków (p > 0,05), jednakże związki pomiędzy zmiennymi staż pracy w firmie i staż pracy w trybie zmianowym a zmienną satysfakcja z pracy osiągnęły poziom tendencji statystycznej (0,05 < p < 0,10). Są to zależności o słabej sile i dodatnim znaku. Świadczy to o tym, że wraz ze wzrostem stażu pracy w firmie lub stażu pracy w trybie zmianowym rośnie odczuwana satysfakcja z pracy. Rezultaty omawianych korelacji prezentuje tabela 4.

, a grupą docelową pracującą w trybie 3 zmianowym, w poziomie odczuwanej satysfakcji z pracy oraz poziomie równowagi praca-dom. W tym celu zostały przeprowadzone testy t Studenta dla prób niezależnych. Rezultaty wykonanych testów pokazują, że nie udało się zaobserwować istotnych statystycznie różnić pomiędzy badanymi grupami ani w przypadku zmiennej zależnej satysfakcji z pracy, ani w przypadku równowagi praca-dom. W tabeli 2 zostały zaprezentowane szczegółowe wyniki analizy. Dodatkowo średnie uzyskane wyniki przez obie grupy zostały przedstawione na wykresie 1 oraz wykresie 2.

——–Joanna Sili—-

Wstępna analiza danych objęła analizę rzetelności kwestionariusza dotyczącego zjawiska parentyfikacji. Wykazała ona, że jedynie wymiar ogólny posiada zadowalającą rzetelność, wynoszącą wartość Alfa większą niż 0,600, choć wymiar parentyfikacji instrumentalnej posiada rzetelność bliską zadawalającej, wynoszącą 0,595.

Czynnikami, posiadającymi rzetelność niezadowalającą okazały się być dwa pozostałe wymiary ? parentyfikacji emocjonalnej i poczucia niesprawiedliwości związanego z odwróceniem ról, z czego ten ostatnio posiada bardzo niską rzetelność.

Analiza rzetelności nie objęła pozostałych trzech wymiarów narzędzia, ponieważ w ich skład wchodzi tylko jeden item.

Szczegółowe wyniki analizy wraz z dokładnymi wartościami Alfa, zostały przedstawione w tabeli 2.

Szczegółowa analiza rzetelności każdego z wymiarów narzędzia objęła analizę mocy dyskryminacyjnej każdego z itemów w wymiarze.

Dla wyniku ogólnego pozycją najsłabiej ładującą jego spójność jest item ?Czy często zajmowałeś/łaś się swoim rodzeństwem odrabiając z nim lekcje lub chodząc na wywiadówki w charakterze reprezentanta rodziny??, a skala po usunięciu go uzyskałaby wartość statystyki Alfa równą 0,707. Natomiast item, który najsilniej ładuje rzetelność opisywanej skali to ?Czy często czułeś/łaś, że jesteś jedyną osobą, do której Twoja mama lub tata mogli się zwrócić??, a rzetelność skali po jego usunięciu wyniosłaby 0,601.

Dla czynnika parentyfikacji instrumentalnej pozycją najsłabiej ładującą jego spójność jest item ?Czy często zajmowałeś/łaś się swoim rodzeństwem odrabiając z nim lekcje lub chodząc na wywiadówki w charakterze reprezentanta rodziny??, a skala po usunięciu go uzyskałaby wartość statystyki Alfa równą 0,758. Natomiast item, który najsilniej ładuje rzetelność opisywanej skali to ?Czy często robiłeś/łaś zakupy (np. spożywcze, ubraniowe) dla całej rodziny??, a rzetelność skali po usunięciu go wyniosłaby 0,405.

Dla czynnika parentyfikacji emocjonalnej pozycją najsłabiej ładującą jego spójność jest item ?Czy często słuchałeś/łaś zwierzeń jednego z rodziców lub obydwojga na temat drugiego partnera??, a skala po usunięciu go uzyskałaby wartość statystyki Alfa równą 0,545. Natomiast item, który najsilniej ładuje rzetelność opisywanej skali to ?Czy często czułeś/łaś,

Wyniki analizy wskazują, że mężczyźni istotnie statystycznie częściej od kobiet doświadczali parentyfikacji, zarówno ogólnie (p < 0,001, d = 0,97), jak i w wymiarze instrumentalnym (p = 0,002, d = 0,84) oraz emocjonalnym (p = 0,010, d = 0,69). Dodatkowo, mężczyźni istotnie bardziej odczuwa niesprawiedliwość z powodu odwrócenia ról (p = 0,010, d = 0,69), a także częściej realizowali potrzeby ojca (p = 0,019, d = 0,62).

Szczegółowe wyniki analizy przedstawione są w tabeli 3 i na wykresie 1.

W tej części analiz, osobno dla mężczyzn i kobiet i razem dla wszystkich badanych, sprawdzono, który rodzaj parentyfikacji był doświadczany najczęściej ? instrumentalny, emocjonalny czy mierzony wynikiem ogólnym. W tym celu przeprowadzono jednoczynnikową analizę wariancji dla prób zależnych.

Wyniki analizy pokazują, że zarówno dla wszystkich badanych, jak i osobno dla kobiet i mężczyzn, porównywane średnie różnią się istotnie statystycznie między sobą. W celu sprawdzenia, których średnich to dotyczy, przeprowadzono test post-hoc Bonferroniego. Jego wyniki pokazują, że w każdej grupie, każda średnia różni się od pozostałych istotnie statystycznie. Dodatkowo, w każdej z porównywanych grup to parentyfikacja instrumentalna była doświadczana najczęściej, a parentyfikacja emocjonalna ? najrzadziej. Jednocześnie, wartość cząstkowego współczynnika eta kwadrat pokazuje, że obserwowany efekt jest silniejszy w grupie mężczyzn.

Szczegółowe wyniki analizy przedstawione są w tabeli 5.

W ostatniej części analiz, sprawdzono czy badani w różnym stopniu dbali o potrzeby ojca i matki. Analiza z wykorzystaniem testu t Studenta dla prób zależnych, której szczegółowe wyniki przedstawione są w tabeli 6, wykazała, że zarówno dla kobiety i mężczyźni, jak i wszystkich badani, istotnie statystycznie bardziej (p < 0,001)  dbali o potrzeby ojca niż matki.

———————————————————–

K. Saw.

W kolejnym kroku postanowiono sprawdzić, czy występuje związek pomiędzy poziomem samooceny badanych osób z ich wiekiem. Wykonano analizę korelacji ze współczynnikiem r Pearsona. Odnotowano istotny statystycznie związek tych dwóch zmiennych (r = 0,585; p < 0,001). Okazuje się, że wraz z wiekiem rośnie poziom samooceny badanych osób. Siła tego związku była duża. Zobrazowano go na rysunku 1. Wyniki zaprezentowano w tabeli 2.

Ponownie odnotowano istotny statystycznie związek tych dwóch zmiennych (r = 0,724; p < 0,001). Okazuje się, że wraz z wiekiem rośnie poziom satysfakcji z życia badanych osób. Siła tego związku była bardzo duża. Rozkład obu zmiennych zaprezentowano na rysunku 2.

W kolejnym kroku postanowiono sprawdzić, czy występuje związek pomiędzy poziomem samooceny badanych osób z długością wolontariatu, który odbywały. Wykonano analizę korelacji ze współczynnikiem r Pearsona. Odnotowano istotny statystycznie związek tych dwóch zmiennych (r = 0,651; p < 0,001). Tak więc należy przyjąć, że wraz z długością wolontariatu rośnie poziom samooceny badanych osób. Siła tego związku była duża. Zobrazowano go na rysunku 3.

W ostatnim kroku postanowiono sprawdzić, czy poziom wykształcenia wpływa na poziom satysfakcji z życia osób badanych i ich samoocenę. W grupie badanej znajdowały się osoby o średnim i wyższym wykształceniu, przy czym grupy te były znacznie nierównoliczne. Z tego względu wykonano testy nieparametryczne U Manna-Whitney?a.  Odnotowano wynik istotny statystycznie w zakresie poziomu satysfakcji z życia. Jak widać w tabeli 3 wyższy poziom satysfakcji z życia odnotowano u osób z wyższym wykształceniem. Siła odnotowanego efektu, mierzona współczynnikiem r, była znaczna. W przypadku poziomu samooceny odnotowano różnicę bliską istotności statystycznej. Także i tym razem wyższy poziom samooceny był wyższy u osób badanych z wyższym wykształceniem. Siła tego efektu była umiarkowanie duża. Wyniki zaprezentowano na rysunku 7.

Wykonano analizy przy użyciu testu t Studenta dla prób niezależnych (tabela 2). Nie odnotowano jednak różnic istotnych statystycznie ani nawet bliskich istotności statystycznej. Należy więc przyjąć, że płeć nie różnicuje poziomu samooceny i satysfakcji z życia badanych osób


 


Kinga D

W tym celu wykonano jednoczynnikową analizę wariancji w schemacie międzygrupowym, uwzględniając podział badanych na 4 grupy (aktywność fizyczna niska, dość niska, umiarkowana lub dość wysoka). Uzyskany wynik nie okazał się istotny statystycznie: F(3;73) = 2,15; p = 0,101; ?2 = 0,04. Oznacza to, że badani w wyszczególnionych grupach w zależności od aktywności fizycznej nie różnili się w sposób istotny statystycznie pod względem BMI. W związku z tym odstąpiono od wykonania testów post-hoc. Wyniki przedstawiono w tabeli 2 i na rysunku 1.

W tym celu wykonano jednoczynnikową analizę wariancji w schemacie międzygrupowym, uwzględniając podział badanych na 4 grupy o różnej aktywności fizycznej jak powyżej. Uzyskany wynik nie okazał się istotny statystycznie: F(3;73) = 1,34; p = 0,270; ?2 = 0,01. Oznacza to, że badani w wyszczególnionych grupach w zależności od aktywności fizycznej nie różnili się w sposób istotny statystycznie pod względem wieku. W związku z tym odstąpiono od wykonania testów post-hoc. Wyniki przedstawiono w tabeli 3 i na rysunku 2.

Uzyskany wynik okazał się istotny statystycznie: F(3;73) = 3,54; p = 0,019; ?2 = 0,09. Zaobserwowana siła efektu okazała się mała, o czym świadczy wartość współczynnika ?2. Oznacza to, że badani w wyszczególnionych grupach w zależności od aktywności fizycznej różnili się w sposób istotny statystycznie pod względem zadowolenia z życia. Wykonano testy post-hoc z wykorzystaniem testu LSD Fishera. Okazało się, że osoby o niskiej aktywności fizycznej prezentowały istotnie mniejszy poziom zadowolenia z życia niż osoby o aktywności dość niskiej (p = 0,013) oraz umiarkowanej (p = 0,06), natomiast zbliżone wyniki do osób o aktywności dość wysokiej (p = 0,501). Pomiędzy osobami o dość niskiej i umiarkowanej aktywności fizycznej nie zaobserwowano istotnych statystycznie różnic (p = 0,523).  Wyniki przedstawiono w tabeli 4 i na rysunku 3.

W kolejnej analizie sprawdzono, czy badani o różnej aktywności fizycznej wykazują odmienną częstość zachorowania na choroby zakaźne. W tym celu podzielono badanych na cztery grupy według aktywności fizycznej (tak jak w poprzednich analizach) z jednej strony, oraz według częstości zachorowania na choroby zakaźne: bardzo często, często, rzadko/wcale. Następnie wykonano analizę częstości z wykorzystaniem testu ?2. Uzyskany wynik nie był istotny statystycznie: ?2(6) = 11,28; p = 0,080; V Cramera = 0,27. Oznacza to, że obserwowane częstości nie różnią się w sposób istotny od oczekiwanych. Niezależnie od aktywności fizycznej badane osoby w większości deklarują, że rzadko lub wcale chorują na choroby zakaźne. Wyniki zestawiono w tabeli 5.

W kolejnej analizie sprawdzono, czy badani o różnym statusie zawodowym wykazują odmienną aktywność fizyczną. W tym celu podzielono badanych na cztery grupy według aktywności fizycznej (tak jak w poprzednich analizach) z jednej strony, oraz według statusu zawodowego (uczeń/student, bezrobotny, pracownik). Następnie wykonano analizę częstości z wykorzystaniem testu ?2. Uzyskany wynik był istotny statystycznie: ?2(6) = 13,64; p = 0,034; V Cramera = 0,30. Oznacza to, że obserwowane częstości różnią się w sposób istotny od oczekiwanych. Zaobserwowana siła związku, mierzona współczynnikiem V Cramera okazała się umiarkowana. Wszystkie osoby bezrobotne biorące udział w badaniu wykazywały umiarkowaną aktywność fizyczną, natomiast osoby pracujące i uczniowie/studenci najczęściej wykazywały dość niską aktywność fizyczną. Wyniki zestawiono w tabeli 8.

Uzyskany wynik był istotny statystycznie: ?2(3) = 7,94; p = 0,047; V Cramera = 0,32. Oznacza to, że obserwowane częstości różnią się w sposób istotny od oczekiwanych. Zaobserwowana siła związku, mierzona współczynnikiem V Cramera okazała się umiarkowana. Mężczyźni biorący udział w badaniu prezentowali wyższy poziom aktywności fizycznej niż kobiety ? częściej wśród mężczyzn odnotowano umiarkowaną i dość wysoką aktywność fizyczną, u kobiet ? częściej niską i dość niską.


 


Jacek Z.

Następnie przystąpiono do testowania postawionych hipotez zakładających różnice pomiędzy badaną grupą osób ćwiczących i niećwiczących fizycznie. W tym celu wykonano szereg testów t Studenta dla prób niezależnych, który wyniki wskazały na jedną istotną statystycznie różnicę. Badani podejmujący się aktywności fizycznej (M = 3,05) uzyskiwali średnio wyższe wyniki na skali pozytywnego przewartościowania w porównaniu do badanych niećwiczących (M = 2,79). Wartość d Cohena wyniosła 0,47, co świadczy o słabym efekcie uzyskanej różnicy. Wyniki pozostałych testów nie przekroczyły nawet poziomu p = 0,10, żeby znaleźć się na poziomie tendencji statystycznej. Zbiorczo wszystkie dokładne wyniki zostały zawarte w tabeli 2 oraz na rysunkach 1, 2, 3.

W trzecim etapie wykonano analogiczną analizę do powyżej opisanej z wykorzystaniem płci jako zmiennej niezależnej. Ponownie wykorzystano testy t Studenta dla prób niezależnych, których wyniki pokazały dwie różnicę istotne statystycznie oraz dwie na poziomie tendencji statystycznej. Grupa badanych kobiet (M = 3,08) uzyskiwała średnio wyższe wyniki w wymiarze pozytywnego przewartościowania niż mężczyźni (M = 2,85). Wielkość efekty wyniosła d = 0,41, co świadczy małym efekcie. Podobnie była w przypadku pomiaru satysfakcji z życia, w którym to kobiety (M = 25,77) charakteryzowały się wyższą satysfakcją z życia niż mężczyźni (M = 19,85), jednakże efekt był duży, o czym świadczy wartość d Cohena większa niż 0,8. Poza tym odkryto dwa słabe efekty (0,3 < d < 0,5) na poziomie tendencji statystycznej, gdzie wyższe wyniki zostały uzyskane w pomiarach samooceny (M = 30,13) oraz skali gniewu (M = 18,96) przez kobiety niż przez mężczyzna (samoocena:  M = 27,16; skala gniewu: M = 16,83). Zbiorczo wyniki dla różnic pomiędzy kobietami a mężczyznami przedstawiono w tabeli 3 oraz na rysunkach 4, 5, 6.


Joanna K

Kolejną analizowaną zmienną jest uogólnione poczucie własnej skuteczności wskazujący na siłę przekonania jednostki na temat własnych umiejętności radzenia sobie w trudnych sytuacjach. Aby sprawdzić czy zmienna ta ma związek z ilością zrzuconych kilogramów (hipoteza 5) przeprowadzono analizę korelacji ze współczynnikiem rho Spearmana. Związek obu zmiennych okazał się statystycznie nieistotny (rho = 0,072; p = 0,474). Hipoteza 5 nie została potwierdzona.

W ceku weryfikacji hipotez dotyczących zależności między ogólnym wizerunkiem własnego ciała (hipoteza 6), emocjonalno-poznawczym wizerunkiem ciała (hipoteza 7), aktywnością fizyczną (hipoteza 8), stereotypem urody (hipoteza 9) oraz poczuciem krytyki przez otoczenie (hipoteza 10) a ilością zrzuconych kilogramów, przeprowadzono analizę korelacji, analogicznie jak w poprzednich podrozdziałach. Wyniki zamieszczono w tabeli 3.

W celu weryfikacji hipotezy o zależności pomiędzy poziomem BMI a poczuciem  osobistego wpływu (hipoteza 11) przeprowadzono analizę korelacji z uwzględnieniem współczynnika rho Spearmana, podobnie jak w poprzednich analizach. Korelacja pomiędzy tymi zmiennymi okazała się statystycznie nieistotna (rho = -0,089; p = 0,383). W przeciwieństwie do ilości utraconych kilogramów, poziom BMI osób badanych nie ma związku z poczuciem osobistego wpływu na redukcję nadwagi.

 

3.7. BMI a poczucie własnej skuteczności w redukcji nadwagi

Następnie przeprowadzono weryfikację (hipotezy 12-14) zależności pomiędzy BMI osób badanych a poczuciem własnej skuteczności na redukcję wagi za pomocą analizy korelacji. Ponownie wykorzystano do obliczeń współczynnik rho Spearmana. Wyniki zamieszczono w tabeli 4.

Jak wynika z tabeli 5, poza stereotypem dotyczącym urody, wszystkie wymiary wizerunku ciała okazały się być istotnie powiązane z poziomem BMI osób badanych. Najsilniej związane są ze sobą BMI i poznawczo-emocjonalny wizerunek ciała ? korelacja miedzy zmiennymi jest umiarkowana i dodatnia, co oznacza, że im wyższy wynik uzyskuje osoba badana dla poziomu emocjonalno-poznawczego wizerunku ciała tym wyższe BMI u osób badanych. Oznacza to, że im wyższe BMI osoby badanej, tym bardziej negatywne uczucia posiada w stosunku do własnego wyglądu, co stanowi potwierdzenie hipotezy 17. Dodatnia, ale słaba zależność występuje pomiędzy BMI a zachowaniem, krytyką otoczenia oraz ogólnym wizerunkiem ciała, co oznacza, że im bardziej pozytywny wizerunek ciała, im bardziej zdrowy styl życia, tym BMI jest niższe. Potwierdza to przyjęte założenia w postawionych hipotezach 16, 18, 20. Nie potwierdziła się natomiast hipoteza 19 zakładająca związek pomiędzy BMI a stereotypem urody.

 

 

 

KWCO – mierzy zachowanie, poznanie-emojce, krytykę otoczenia, stereotypy ładny- brzydki;

Skala Poczucia Własnej Skuteczności w Redukcji Nadwagi – siłę i wytrwałość

 

Kwestionariusze : Skala Poczucia Osobistego Wpływu na Redukcję Nadwagi

Skala Poczucia Własnej Skuteczności w Redukcji Nadwagi

Skala GSES

Kwestionariusz KWCO

 

Pytania badawcze :

1) Czy istniej zależność między siłą poczucia osobistego wpływu na redukcję nadwagi, a ilością zrzuconych kilogramów w grupie osób odchudzających się ?

2) Czy istnieje zależność między  wytrwałością, a ilością zrzuconych kilogramów w grupie osób odchudzających się?

3) Czy istniej zależność między siłą, a ilością zrzuconych kilogramów w grupie osób odchudzających się ?

4) Czy istnieje  zależność między poczuciem własnej skuteczności  w redukcji nadwagi a ilością zrzuconych kilogramów w grupie osób stosujących dietę odchudzającą?

5) Czy istnieje zależność między uogólnionym poczuciem skuteczności a ilością zrzuconych kilogramów?

6) Czy istnieje  zależność między ogólnym wizerunkiem ciała, a ilością zrzuconych kilogramów w grupie osób stosujących dietę odchudzającą. Im bardziej pozytywny wizerunek ciała tym większa ilość zrzuconych kilogramów?

7) Czy istnieje  zależność między emocjonalno-poznawczym wizerunkiem ciała a ilością zrzuconych kilogramów?

8) Czy istnieje  zależność między poziomem zachowań zdrowotnych (aktywności fizycznej), a ilością zrzuconych kilogramów?

9) Czy istnieje zależność między stereotypem urody, a ilością zruconych kilogramów w grupie osób odchudzających?

10) Czy istnieje  zależność między poczuciem krytyki przez otoczenie, a ilością zrzuconych kilogramów w grupie odchudzających?

11) Czy istnieje  zależność między siłą poczucia osobistego wpływu na redukcję nadwagi,a poziomem BMI u osób badanych?

12) Czy istnieje zależność między wytrwałością, a poziomem BMI u osób badanych?

13) Czy istnieje zależność między siłą a poziomem BMI u osób badanych?

14) Czy istnieje zależność między poczuciem własnej skuteczności w redukcji nadwagi, a poziomem BMI u osób badanych?

15) Czy istnieje zależność między uogólnionym poczuciem skuteczności, a poziomem BMI u osób badanych?

16) Czy istnieje zależność między ogólnym wizerunkiem ciała, a poziomem BMI u osób badanych?

17) Czy istnieje zależność między emocjonalno-poznawczym wizerunkiem ciała a poziomem BMI u osób badanych?

18) Czy istnieje zależność między poziomem aktywności fizycznej, a poziomem BMI u osób badanych?

19) Czy istnieje między stereotypem urody, a poziomem BMI u osób badanych?

20) Czy istnieje między poczuciem krytyki przez otoczenie, a poziomem BMI u osób badanych?

 

 

Hipoteza 1:

Istnieje zależność między siłą poczucia osobistego wpływu na redukcję nadwagi,a ilością zrzuconych kilogramów w grupie osób odchudzających. Im wyższa siła poczucia osobistego wpływu tym większa ilość zrzuconych kilogramów w trakcie diety odchudzającej.

Hipoteza 2:

Istnieje zależność między wytrwałością, a ilością zrzuconych kilogramów w grupie osób odchudzających się. Im wyższa poziom wytrwałości tym większa ilość zrzuconych kilogramów w trakcie diety odchudzającej.

Hipoteza 3:

Istnieje zależność między siłą, a ilością zrzuconych kilogramów w grupie osób stosujących dietę odchudzającą. Im większy poziom siły tym większa ilość zrzuconych kilogramów w trakcie diety odchudzającej.

Hipoteza 4:

Istnieje zależność między poczuciem własnej skuteczności  w redukcji nadwagi a ilością zrzuconych kilogramów w grupie osób stosujących dietę odchudzającą. Im większe poczuciem własnej skuteczności  w redukcji nadwagi tym większa ilość zrzuconych kilogramów w trakcie diety odchudzającej.

Hipoteza 5:

Istnieje zależność między uogólnionym poczuciem własnej skuteczności  a ilością zrzuconych kilogramów w grupie osób stosujących dietę odchudzającą. Im większe uogólnione poczuciem własnej skuteczności  tym większa ilość zrzuconych kilogramów w trakcie diety odchudzającej.

Hipoteza 6.

Istnieje zależność między ogólnym wizerunkiem ciała, a ilością zrzuconych kilogramów w grupie osób stosujących dietę odchudzającą. Im bardziej pozytywny wizerunek ciała tym większa ilość zrzuconych kilogramów.

Hipoteza 7.

Istnieje zależność między emocjonalno-poznawczym wizerunkiem ciała a ilością zrzuconych kilogramów. Im wyższy  poziom emocjonalno-poznawczy wizerunku ciała tym większa ilość zrzuconych kilogramów.

Hipoteza 8:

Istnieje zależność między poziomem aktywności fizycznej, a ilością zrzuconych kilogramów. Im wyższy poziom aktywności fizycznej  tym większa ilość zrzuconych kilogramów w trakcie diety odchudzającej.

Hipoteza 9.

Istnieje zależność między stereotypem urody, a ilością zruconych kilogramów w grupie osób odchudzających. Im wyższy stereotyp tym więcej kilogramów zrzuconych w badanej grupie.

Hipoteza 10.

Istnieje zależność między poczuciem krytyki przez otoczenie, a ilością zrzuconych kilogramów w grupie odchudzających. Im wyższe poczucie krytyki  tym więcej kilogramów zrzuconych w badanej grupie.

Hipoteza 11:

Istnieje zależność między siłą poczucia osobistego wpływu, a poziomem BMI u osób badanych. Im wyższa siła poczucia osobistego wpływu tym niższe BMI u osób badanych w grupie.

Hipoteza 12:

Istnieje zależność między wytrwałością, a poziomem BMI u osób badanych. Im wyższa poziom wytrwałości tym niższe BMI u osób badanych w grupie.

Hipoteza 13:

Istnieje zależność między siłą, a poziomem BMI u osób badanych. Im wyższy poziom siły, tym niższe BMI u osób badanych w grupie.

Hipoteza 14:

Istnieje zależność między poczuciem własnej skuteczności w redukcji nadwagi, a poziomem BMI u osób badanych. Im większe poczucie własnej skuteczności w redukcji nadwagi tym niższe BMI u osób badanych w grupie.

Hipoteza 15:

Istnieje zależność między uogólnione poczuciem własnej skuteczności, a poziomem BMI u osób badanych. Im większe uogólnione poczucie własnej skuteczności, tym niższe BMI u osób badanych w grupie.

Hipoteza 16.

Istnieje zależność między ogólnym wizerunkiem ciała, a poziomem BMI u osób badanych.  Im bardziej pozytywny wizerunek ciała tym niższe BMI u osób badanych w grupie.

Hipoteza 17.

Istnieje zależność między emocjonalno-poznawczym wizerunkiem ciała a poziomem BMI u osób badanych.  Im wyższy  poziom emocjonalno-poznawczy wizerunku ciała tym niższe BMI u osób badanych w grupie.

Hipoteza 18:

Istnieje zależność między poziomem aktywności fizycznej, a poziomem BMI u osób badanych. Im wyższy poziom aktywności fizycznej  tym niższe BMI u osób badanych w grupie.

Hipoteza 19

Istnieje zależność między stereotypem urody, a poziomem BMI u osób badanych. Im wyższy stereotyp tym niższe BMI u osób badanych w grupie. .

Hipoteza 20

Istnieje zależność między poczuciem krytyki przez otoczenie, a poziomem BMI u osób badanych. Im wyższe poczucie krytyki  tym niższe BMI u osób badanych w grupie.