fbpx

Słownik

START | EDUKACJA | SŁOWNIK | Kanon jednej różnicy

Kanon jednej różnicy

Kanon jedynej różnicy to jeden z pięciu schematów wnioskowania sformułowanych przez Johna Stuarta Milla. Mają one w założeniu pomóc badaczowi w ustaleniu związków przyczynowych między występowaniem poszczególnych zjawisk. Kanon jedynej różnicy jest drugim zachodzącym schematem, zaraz po kanonie jedynej zgodności. Jest to również istotna kategoria badań empirycznych.

Kanon jedynej różnicy ma zastosowanie wtedy, kiedy możemy wskazać warunki niezbędne do zaistnienia danej sytuacji. Mill zaobserwował bowiem, że niektóre zjawiska zachodzą, ale tylko w towarzystwie innych. Stąd wnioskować można, że to właśnie ten warunek jest główną przyczyną występowania konkretnego zjawiska.

Zasada kanonu jednej różnicy ma zastosowanie w badaniach eksperymentalnych, w których wprowadza się tzw. jedyny element różnicujący, co w praktyce sprowadza się do zastosowania manipulacji eksperymentalnej. Jeśli analiza wykaże różnice między grupą eksperymentalną a kontrolną, wnioskować będzie można o istnieniu wpływu przyczynowo skutkowego, ponieważ warunki badania w obu grupach różniły się tylko w zakresie zastosowanej manipulacji eksperymentalnej, stąd można uznać że to właśnie ten czynnik jest przyczyną zaobserwowanej różnicy.

 

Źródła:

  • Jerzy Łoś, Podstawy analizy metodologicznej kanonów Milla, 1947
  • dr Dominika Kasprowicz, Eksperyment społeczny w międzynarodowych badaniach porównawczych nad komunikacją populistyczną, 2018

Podziel się wiedzą

z innymi

Opinie Klientów

Co o nas sądzą?

Współpracowaliśmy

między innymi z:

Nasi partnerzy