Słownik
Test Shapiro-Wilka
Test Shapiro-Wilka – test służący do oceny, czy zebrane przez nas wyniki od badanych osób posiadają rozkład normalny. Hipoteza zerowa dla tego testu zakłada, że nasza próba badawcza pochodzi z populacji o normalnym rozkładzie. Jeśli test Shapiro-Wilka osiąga istotność statystyczną (p < 0,05), świadczy to o rozkładzie odbiegającym od krzywej Gaussa.
Test ten powinno stosować się przy mniejszych próbach, choć istnieje rozbieżność dotycząca granicy oddzielające małą próbę od dużej. Jako jedną z granic podaje się N > 100 (Bedyńska, Cypryańska, 2012), choć symulacje komputerowe (Razali, Yap, 2011) wskazują że test Shapiro-Wilka jest lepszy (ma większą moc) do prób o wielkości rzędu 2000. Ze względu na to, że zwykle próby są znacznie mniejsze niż 2000, w praktyce powinno się stosować tylko test Shapiro-Wilka, rezygnując ze stosowania testu Kołmogorowa-Smirnowa.
