Słownik

START | EDUKACJA | SŁOWNIK | Test Shapiro-Wilka

Test Shapiro-Wilka

Test Shapiro-Wilka – test służący do oceny, czy rozkład analizowanych wyników jest zgodny z rozkładem normalnym. Testuje on hipotezę zerową zakładającą, że badane dane pochodzą z populacji o rozkładzie normalnym.  Wynik istotny statystycznie (p < 0,05) wskazuje na podstawy do odrzucenia hipotezy o normalności rozkładu, natomiast p ≥ 0,05 oznacza brak podstaw do jej odrzucenia, nie stanowi jednak dowodu, że rozkład jest idealnie normalny.  Wyraża się wzorem:

W =
(
[n/2]
Σ
i=1
ai(n) (X(ni+1)X(i)) )2
n
Σ
j=1
(Xj − X̄)2
Gdzie:
n – liczebność próby,
X(i)i-ta uporządkowana wartość w próbie,
X(ni+1) – wartość symetryczna względem X(i), liczona od końca uporządkowanej próby,
ai(n) – współczynnik testu zależny od liczebności próby,
X̄ – średnia arytmetyczna badanej próby,
[n/2] – część całkowita z połowy liczebności próby.

Test Shapiro-Wilka jest często wykorzystywany jako podstawowa metoda statystycznej oceny normalności rozkładu. Dawniej zalecano jego stosowanie przede wszystkim w mniejszych próbach, podczas gdy dla większych prób częściej wykorzystywano test Kołmogorowa-Smirnowa. Jako jedną z granic podawano N > 100 (Bedyńska, Cypryańska, 2012), jednak takie sztywne rozgraniczenie nie jest obecnie szczególnie użyteczne. Symulacje komputerowe, m.in. Razali i Wah (2011), wskazują, że test Shapiro-Wilka charakteryzuje się wysoką mocą również dla znacznie większych prób i w wielu sytuacjach wypada korzystniej niż test Kołmogorowa-Smirnowa.  W praktyce test Shapiro-Wilka jest więc zwykle preferowany do statystycznej oceny normalności zarówno w małych, jak i umiarkowanie dużych próbach .

Wraz ze wzrostem liczebności próby test staje się jednak coraz bardziej czuły na niewielkie odchylenia od rozkładu normalnego. Przy bardzo dużych próbach nawet drobna asymetria lub niewielkie odstępstwo w ogonach rozkładu może prowadzić do istotnego wyniku, mimo że nie musi mieć istotnego znaczenia dla planowanej analizy statystycznej.  Oceny normalności nie powinno się opierać wyłącznie na wartości p testu Shapiro-Wilka, warto uwzględniać również wykres Q-Q, skośność, kurtozę, liczebność próby oraz odporność stosowanej metody statystycznej na odchylenia od normalności .

Test Shapiro-Wilka i test Kołmogorowa-Smirnowa pełnią więc podobną funkcję w ocenie normalności, jednak pierwszy z nich jest obecnie częściej rekomendowany ze względu na korzystne właściwości statystyczne i większą moc w wykrywaniu odchyleń od rozkładu normalnego.

Literatura
Bedyńska, S., Cypryańska, M. (2013). Statystyczny drogowskaz. 1, Praktyczne wprowadzenie do wnioskowania statystycznego.
Razali, N. M., Wah, Y. B. (2011). Power comparisons of shapiro-wilk, kolmogorov-smirnov, lilliefors and anderson-darling tests. Journal of statistical modeling and analytics, 2(1), 21-33.

COFNIJ

wróć do spisu wszystkich pojęć

Podziel się wiedzą

z innymi

Opinie Klientów

Co o nas sądzą?

Współpracowaliśmy

między innymi z:

Nasi partnerzy

blogstatystyczny logo Pwn logo Predictive logo Bluemedia logo