Carl Friedrich Gauss (1777-1855) – był niemieckim matematykiem, astronomem i fizykiem, uznawanym za jednego z najwybitniejszych uczonych w historii matematyki. Urodził się 30 kwietnia 1777 roku w Brunszwiku, na terenie dzisiejszych Niemiec. Gauss wniósł istotny wkład nie tylko w teorię liczb, geometrię i analizę matematyczną, ale także w rozwój metod, które później stały się podstawą statystyki i analizy danych. Zajmował się również astronomią, geodezją i fizyką.  Szczególne znaczenie dla statystyki miały jego prace nad metodą najmniejszych kwadratów oraz rozkładem normalnym. 

Metoda najmniejszych kwadratów – służy do wyznaczania takich parametrów modelu, aby suma kwadratów różnic między wartościami obserwowanymi i przewidywanymi była możliwie najmniejsza. Metoda ta stanowi podstawę m.in. regresji liniowej i wielu bardziej złożonych modeli statystycznych. Historycznie niezależnie rozwijał ją także Adrien-Marie Legendre, który opublikował ją wcześniej niż Gauss.  Metoda najmniejszych kwadratów do dziś pozostaje jednym z podstawowych sposobów estymacji parametrów w modelach regresyjnych. 

Rozkład Gaussa, czyli rozkład normalny – Gauss przyczynił się do jego matematycznego opisu i zastosowania w teorii błędów pomiaru. Sam rozkład był jednak rozwijany również wcześniej i równolegle przez innych uczonych, w tym Abrahama de Moivre’a i Pierre’a-Simona Laplace’a.  Rozkład normalny ma fundamentalne znaczenie dla statystyki, ponieważ stanowi podstawę wielu metod estymacji i klasycznych testów parametrycznych.  Ma on znaczenie m.in. w korelacji Pearsona, regresji liniowej, testach t Studenta, analizie wariancji oraz przy konstruowaniu przedziałów ufności. Prace Gaussa nad teorią błędów, estymacją i modelowaniem zależności między zmiennymi miały trwały wpływ na rozwój statystyki matematycznej i metod ilościowych stosowanych współcześnie.