Henry B. Mann (1905-2000)
Henry B. Mann (1905-2000) był austriacko-amerykańskim (urodzony we Wiedniu) matematykiem i statystykiem. Jego prace wywarły istotny wpływ na teorię liczb, kombinatorykę i statystykę matematyczną. Wkład Henry’ego Bertholda Manna w rozwój metod statystycznych, zwłaszcza w zakresie testów nieparametrycznych i analizy regresji, uczynił go jedną z najistotniejszych postaci XX-wiecznej matematyki stosowanej. W 1949 r. stał się pierwszą osobą, która opublikowała książkę matematyczną o projektowaniu eksperymentów.
W statystyce Henry B. Mann przyczynił się do rozwoju metod nieparametrycznych, które pozwalają analizować dane bez konieczności przyjmowania założeń o ich rozkładzie. Jego prace w tym zakresie były kontynuacją i rozwinięciem badań zapoczątkowanych przez Franka Wilcoxona. Dzięki niemu nieparametryczne metody testowania hipotez stały się dokładniejsze i szeroko je stosowano w naukach przyrodniczych, ekonomii czy inżynierii. Wraz ze swoimi uczniami opracował statystykę U, znaną również jako test Manna–Whitneya–Wilcoxona, na której opiera się niezwykle popularny test statystyczny – test Manna-Whitneya
Henry Berthold Mann miał także istotny wpływ na statystykę regresyjną, w szczególności w kontekście metod porównawczych i optymalizacji modeli. Jego badania dotyczące estymacji parametrów w regresji nieparametrycznej znalazły zastosowanie w analizie ekonomicznej i biomedycznej, gdzie precyzyjne modelowanie zależności między zmiennymi odgrywa ważną rolę.
Prace Henry’ego B. Manna miały długofalowy wpływ na rozwój nowoczesnej statystyki matematycznej, a opracowane przez niego narzędzia wciąż używane są w analizie danych i modelowaniu probabilistycznym. Mann był nie tylko wybitnym teoretykiem, ale również uczonym, którego idee przyczyniły się do rozwoju szerokiego spektrum zastosowań statystyki w nauce i technologii
