Mediacja całkowita – rodzaj efektu mediacji w którym zmienna pośrednicząca (mediator) wyjaśnia całość związku między zmienną niezależną a zmienną zależną, w odróżnieniu od mediacji częściowej, gdzie mediator wyjaśnia ten związek tylko częściowo.
W naukach społecznych i psychologii efekt mediacji całkowitej jest rzadziej spotykany mediacja częściowa, ponieważ badane w tych naukach zjawiska zwykle wynikają z bardziej złożonych mechanizmów obejmujących wiele zmiennych pośredniczących i moderujących.
Potwierdzenie mediacji całkowitej w badaniach pozwala na lepsze zrozumienie relacji między zmiennymi. Ma to również przełożenie na aplikację różnych teorii np. przy projektowaniu interwencji psychologicznych i działań edukacyjnych. Na przykład, jeśli wpływ treningu umiejętności społecznych na poziom depresji u nastolatków jest całkowicie mediowany przez wzrost poczucia własnej wartości, oznacza to, że skuteczność takiego treningu zależy wyłącznie od jego wpływu na poprawę samooceny, co z kolei może być wykorzystane do sposobu projektowania i prowadzenia takich treningów.