Donald R. Whitney (1915 – 2007) był amerykańskim statystykiem i matematykiem, współtwórcą słynnego testu Manna-Whitneya. Zaproponowany test szybko stał się jedną z najczęściej stosowanych metod nieparametrycznych w statystyce. Whitney urodził się w 27 sierpnia 1915 roku w East Cleveland w stanie Ohio i zmarł 16 sierpnia 2007 roku w Monroe w stanie Nowy Jork.
Donald R. Whitney studiował w Oberlin College oraz na Uniwersytecie Princeton, który ukończył z tytułem magistra. W latach 1942-1946 służył w Marynarce Wojennej Stanów Zjednoczonych. Po zwolnieniu z marynarki kontynuował naukę na Uniwersytecie Stanowym Ohio, gdzie w 1946 roku uzyskał doktorat. Po ukończeniu studiów Whitney związał się z Wydziałem Matematyki i szybko nawiązał współpracę z Henrym Mannem. W 1947 roku wspólnie opublikowali przełomowy artykuł wprowadzający test Manna-Whitneya. Stanowił on uogólnioną wersję wcześniejszego testu przesunięcia zaproponowanego przez Franka Wilcoxona w 1945.
Donald R. Whitney przez całe życie angażował się w rozwój statystyki zarówno w teorii, jak i praktyce. Wspólnie z innymi badaczami stworzył pełny program kursów z zakresu statystyki na Uniwersytecie Ohio. W 1970 roku stanął na czele nowo powstałego Wydziału Statystyki, który pod jego kierownictwem przeobraził się w jeden z najważniejszych ośrodków statystyki w USA. W trakcie swojej kariery akademickiej aktywnie wspierał studentów i naukowców, publikując z nimi liczne artykuły i udzielając konsultacji.
Whitney jest autorem i współautorem trzech podręczników, które do dziś należą do standardowych pozycji w edukacji statycznej. Po przejściu na emeryturę kontynuował swoją działalność jako ceniony konsultant dla firm i organizacji, a jego opinie miały istotny wpływ na decyzje podejmowane przez te organizacje.