fbpx

Słownik

START | EDUKACJA | SŁOWNIK | Metoda osi głównych

Metoda osi głównych

Metoda osi głównych jest jedną z metod obliczania ładunków czynnikowych w trakcie wykonywania eksploracyjnej analizy czynnikowej.

Pierwszym krokiem w eksploracyjnej analizie czynnikowej jest identyfikacja liczby czynników, której dokonujemy za pomocą jednej z wielu metod, np. metody Cattella lub na podstawie kryterium wyjaśnianej wariancji. Następnie, przechodzimy do obliczania ładunków czynnikowych, czyli statystyk określających stopień nasycenia danej pozycji testowej danym czynnikiem. W tym celu stosujemy właśnie metodę osi głównych (lub inną, np. metodę największej wiarygodności). Na podstawie uzyskanych wyników określamy, które itemy (pozycje testowe) wchodzić będą w skład których czynników.

Aby uzyskać lepsze dopasowanie czynników do posiadanych danych można zastosować dodatkowo rotację czynników (na przykład ortogonalną Varimax lub ukośną Oblimin). Polega ona na przesunięciu wektorów reprezentujących poszczególne ładunki czynnikowe (na trójwymiarowej osi współrzędnych) w celu uzyskania bardziej przejrzystego układu ładunków czynnikowych. Rotacja zmienia więc uzyskane wartości ładunków czynnikowych – dla niektórych itemów je podwyższa, a dla innych obniża, co maksymalizuje stopień ich dopasowania do poszczególnych czynników.

Podziel się wiedzą

z innymi

Opinie Klientów

Co o nas sądzą?

Współpracowaliśmy

między innymi z:

Nasi partnerzy