Carlo Emilio Bonferroni (1892-1960) – był włoskim matematykiem i statystykiem, urodzonym 28 stycznia 1892 roku w Bergamo. Najbardziej znany jest z prac, które stały się podstawą poprawki Bonferroniego, jednej z najczęściej stosowanych metod kontroli błędu pierwszego rodzaju przy wielokrotnym testowaniu hipotez.  Poprawka Bonferroniego służy do ograniczenia ryzyka uzyskania przynajmniej jednego wyniku fałszywie dodatniego podczas wykonywania wielu testów statystycznych. 

W najprostszej postaci polega na podzieleniu przyjętego poziomu istotności α przez liczbę wykonywanych porównań. Jeżeli α = 0,05 i wykonujemy trzy testy, skorygowany próg istotności wynosi:

Główną wadą poprawki Bonferroniego jest jej konserwatywność. Wraz ze wzrostem liczby testów próg istotności staje się coraz bardziej restrykcyjny, co może zwiększać ryzyko błędu drugiego rodzaju i obniżać moc testu.  Przy dużej liczbie porównań często korzystniejsze są mniej konserwatywne procedury, np. metoda Holma, która również kontroluje FWER. 

Bonferroni wniósł także istotny wkład w teorię prawdopodobieństwa. Jego nazwisko noszą nierówności Bonferroniego, wykorzystywane do wyznaczania granic prawdopodobieństwa sumy zdarzeń i stanowiące matematyczną podstawę późniejszych zastosowań korekty Bonferroniego.