Henry Scheffé (1907-1977) – był amerykańskim statystykiem, najbardziej znanym z opracowania procedury Scheffégo oraz współtworzenia twierdzenia Lehmanna-Scheffégo. Urodził się 11 kwietnia 1907 roku w Nowym Jorku, a zmarł 5 lipca 1977 roku w Berkeley. Scheffé początkowo zajmował się matematyką, a od lat 40. XX wieku skoncentrował się na statystyce. Był związany m.in. z Columbia University i University of California, Berkeley. Jego książka The Analysis of Variance z 1959 roku stała się klasycznym opracowaniem dotyczącym analizy wariancji.
Najbardziej znanym praktycznym osiągnięciem Scheffégo jest procedura porównań wielokrotnych stosowana po analizie wariancji. Test Scheffégo należy do metod post-hoc i umożliwia porównywanie nie tylko pojedynczych par średnich, ale również bardziej złożonych kontrastów między grupami. Procedura kontroluje rodzinny poziom błędu pierwszego rodzaju, ale jest stosunkowo konserwatywna. Konserwatywność testu Scheffégo zmniejsza ryzyko błędu I rodzaju, ale może jednocześnie obniżać moc wykrywania rzeczywistych różnic.Drugim ważnym elementem jego dorobku jest twierdzenie Lehmanna-Scheffégo, dotyczące teorii estymacji. Określa ono warunki, w których nieobciążony estymator będący funkcją statystyki dostatecznej i zupełnej jest jednoznacznym estymatorem o najmniejszej wariancji w klasie estymatorów nieobciążonych. Twierdzenie Lehmanna-Scheffégo stanowi jedno z podstawowych wyników teorii estymacji i pozwala identyfikować optymalne estymatory nieobciążone.