Henry Scheffé (1907-1977) był amerykańskim statystykiem, najbardziej znanym z opracowania testu Scheffégo oraz współautorstwa twierdzenia Lehmanna–Scheffégo. Urodził się 11 kwietnia 1907 w Nowym Jorku, a zmarł 5 lipca 1977 w Berkeley.

Scheffé studiował matematykę na Uniwersytecie Wisconsin-Madison, który ukończył w 1935 roku, uzyskując doktorat. Początkowo zajmował się matematyką jako taką. Statystyką zainteresował się w 1941 roku i od tamtej pory pozostała już głównym obszarem jego badań. Henry Scheffé był wykładowcą na Uniwersytecie Columbia oraz profesorem Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley, gdzie pełnił funkcję dziekana wydziału statystyki. Jego książka The Analysis of Variance (1959) stała się klasyczną pozycją, która do dziś widnieje na listach lektur w większości uczelni na całym świecie.

Działalność Scheffé’a wywarła znaczący wpływ na rozwój statystyki. Jego dorobek naukowy obejmuje:

● test Scheffégo – jest to test post-hoc stosowany w analizie wariancji (ANOVA) do przeprowadzania porównań wielokrotnych między średnimi grupowymi. Charakteryzuje się wysoką konserwatywnością, co sprawia, że wymaga większej różnicy między grupami, aby uznać ją za istotną statystycznie;

● twierdzenie Lehmanna–Scheffégo – sformułowane wspólnie z Erichem Leo Lehmannem, dotyczy teorii estymacji. Twierdzenie to identyfikuje warunki, pod którymi estymator jest jednocześnie nieobciążony i ma najmniejszą wariancję wśród wszystkich nieobciążonych estymatorów.