Słownik

Wykres ścieżkowy to graficzna reprezentacja związków przyczynowo-skutkowych między zmiennymi w analizie ścieżkowej. Umożliwia on wizualizację bezpośrednich i pośrednich efektów zmiennych niezależnych na zmienną zależną oraz ilustruje, jak zmienne pośredniczące wpływają na ten związek.

Do podstawowych komponentów wykresu ścieżkowego należą:

• węzły (lub wierzchołki): reprezentują zmienne w analizie. Mogą one być zmiennymi niezależnymi, zmiennymi zależnymi lub zmiennymi pośredniczącymi.
• strzałki: przedstawiają związki między zmiennymi. Kierunek strzałki wskazuje na kierunek związku (od przyczyny do skutku).

Zastosowanie wykresu ścieżkowego można wyjaśnić na prostym przykładzie. Załóżmy, że badacz chce zbadać wpływ diety i aktywności fizycznej na masę ciała. Istnieje przypuszczenie, że wpływ diety na masę ciała jest pośredniczony przez aktywność fizyczną. W takim przypadku wykres ścieżkowy mógłby wyglądać następująco:

• węzeł reprezentujący dietę (zmienna niezależna).
• węzeł reprezentujący aktywność fizyczną (zmienna pośrednicząca).
• węzeł reprezentujący masę ciała (zmienna zależna).

Strzałki wskazywałyby związek od diety do aktywności fizycznej oraz od aktywności fizycznej do masy ciała. Możliwa byłaby także bezpośrednia strzałka od diety do masy ciała, reprezentująca bezpośredni wpływ diety, niezależny od aktywności fizycznej. Używając analizy ścieżkowej oraz odpowiedniego oprogramowania statystycznego, badacz mógłby ocenić siłę i istotność tych związków oraz zrozumieć, jak aktywność fizyczna pośredniczy między dietą a masą ciała.