Karl Pearson (1857-1936) – był brytyjskim matematykiem, statystykiem i biometrykiem, uznawanym za jednego z twórców nowoczesnej statystyki matematycznej. Studiował matematykę na Uniwersytecie Cambridge, a później interesował się również filozofią i naukami społecznymi. Po powrocie do Anglii skoncentrował się przede wszystkim na zastosowaniach matematyki w biologii i analizie danych. Był ojcem Egona Pearsona, który wraz z Jerzym Spławą-Neymanem współtworzył formalną teorię testowania hipotez statystycznych.
Karl Pearson odegrał kluczową rolę w przekształceniu statystyki z zestawu metod opisowych w odrębną, sformalizowaną dziedzinę matematyczną. Przez wiele lat pracował w University College London, gdzie kierował jednostką zajmującą się statystyką stosowaną i biometrią. Był również jednym z założycieli czasopisma
Biometrika, które do dziś należy do najważniejszych periodyków statystycznych.
Do jego najbardziej znanych osiągnięć należą:
- korelacja Pearsona – współczynnik mierzący siłę i kierunek liniowej zależności między dwiema zmiennymi ilościowymi;
- test chi-kwadrat Pearsona – metoda porównywania częstości obserwowanych z oczekiwanymi, szeroko stosowana w analizie danych kategorialnych;
- histogram – Pearson spopularyzował termin i wykorzystanie histogramu jako narzędzia do przedstawiania rozkładu danych;
- rozwój systemu rozkładów Pearsona, służącego do opisu różnych kształtów rozkładów prawdopodobieństwa.
Współczynnik korelacji Pearsona i test chi-kwadrat do dziś należą do podstawowych narzędzi statystyki stosowanej. Pearson prowadził również badania z zakresu biometrii, dziedziczenia cech i teorii rozkładów. Jego działalność naukowa była silnie związana z rozwojem metod ilościowych w biologii i naukach społecznych. Jego podejście do statystyki różniło się od koncepcji rozwijanych później przez
Ronalda Fishera, z którym pozostawał w sporze metodologicznym. Mimo tych różnic prace obu badaczy miały fundamentalne znaczenie dla rozwoju współczesnej statystyki.